Μην υποτιμάς τις δυνάμεις σου, κανείς δε θα πιστέψει σε σένα, αν εσύ ο ίδιος δεν πιστέψεις στον εαυτό σου. 

Πάλεψε για αυτήν την ημέρα, διεκδίκησέ την...

Είναι η ΔΙΚΗ ΣΟΥ μέρα, εκείνη που θα νιώσεις ελεύθερος...

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΜΑ

Ένα ρητό λέει: “Υπάρχουν χιλιάδες γυναίκες, αλλά μόνο μία μητέρα”. Και είναι αλήθεια. Κάθε ένας από εμάς έχει δομήσει μία διαφορετική εικόνα για τη μητέρα του, σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες που έχει συναντήσει. Πιθανώς η πρώτη σκέψη που μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη “μητέρα” είναι ένα βλέμμα της μαμάς μας, μία αγκαλιά, ένα χαμόγελο, μία ευτυχισμένη στιγμή που ήμασταν μαζί, κάποια τρυφερά λόγια που μας είπε...

Η μητέρα είναι το αναντικατάστατο πρόσωπο στη ζωή ενός παιδιού και μετέπειτα ενήλικα. Είναι η γυναίκα που μας ξέρει καλύτερα από τον καθένα, που μόλις μας δει ή ακούσει τη φωνή μας, θα καταλάβει αμέσως αν είμαστε καλά ή αν μας προβληματίζει κάτι. Η μητέρα είναι το πρόσωπο που θα θέσει τα θεμέλια πάνω στα οποία θα δομηθεί η προσωπικότητα ενός παιδιού και ο χαρακτήρας του μετέπειτα ενήλικα. Είναι εκείνη που θα μας μάθει πώς να συμπεριφερόμαστε στο εκάστοτε κοινωνικό πλαίσιο, να αναγνωρίζουμε τις ικανότητές μας και να εμπιστευόμαστε τις δυνάμεις μας. Η σχέση που έχουμε αναπτύξει μαζί της θα αποτελέσει το πρότυπο για τις μετέπειτα διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Μητέρα είναι η γυναίκα που από τη στιγμή που γεννηθήκαμε, ξαγρυπνούσε κοντά μας, ανησυχούσε όταν αρρωσταίναμε, γελούσε όταν παίζαμε με τις λάσπες και μπαίναμε στη θάλασσα με τα ρούχα, χωρίς να τη νοιάζει το πλυντήριο της επόμενης μέρας.. Είναι εκείνη που ένιωσε πιο έντονα από τον καθένα την απουσία μας όταν πήγαμε για πρώτη φορά σχολείο, που πάντα μας έδινε τη μεγαλύτερη μερίδα φαγητού ακόμη και αν ήταν το αγαπημένο της. Είναι εκείνη που καρδιοχτυπούσε κάθε φορά που βγαίναμε έξω με την παρέα μας, αλλά ποτέ δεν μας στέρησε αυτές τις εξόδους, που μας αγκάλιαζε σε κάθε ερωτική απογοήτευση και άκουγε τα παράπονά μας. Είναι εκείνη που άκουσε πάνω στα εφηβικά μας ξεσπάσματα να της λέμε: “Δεν είσαι σωστή μάνα” και έκλαψε σιωπηρά.

Μαμά είναι η γυναίκα που στις Πανελλήνιες μας κρατούσε το βιβλίο και είχε μάθει καλύτερα από εμάς την ιστορία κατεύθυνσης για να μας βοηθήσει. Είναι εκείνη που μας αγκάλιασε σφιχτά όταν είδε τα όνειρά μας να πραγματοποιούνται, που μας είπε “Μπράβο” τη στιγμή που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύαμε στις δυνατότητές μας. Μαμά είναι η γυναίκα που χαίρεται κάθε φορά που γελάμε, κλαίει κάθε φορά που είμαστε στενοχωρημένοι, φοβάται όταν φοβόμαστε, έχει άγχος όταν είμαστε αγχωμένοι. Είναι η γυναίκα που θα την αφήσουμε για να πάμε εκδρομές με τους φίλους μας, που θα την κάνουμε να ξενυχτήσει για να ακούσει τις ανησυχίες μας, που θα αναζητήσουμε την αγκαλιά της και τις συμβουλές της.

Μητέρα είναι εκείνη που θα έχει πάντα την αγκαλιά της ανοικτή για εμάς, που θα είναι πάντα δίπλα μας, ακοίμητος φρουρός, να μας καθησυχάσει και να μας προστατέψει. Εκείνη που θα μας παρέχει αγάπη άνευ ορίων, που στα μάτια της θα είμαστε πάντα το πιο όμορφο, το πιο έξυπνο, το πιο καλό παιδί από όλα. Στη ζωή κάθε μανούλας, το παιδάκι της είναι η πρώτη της προτεραιότητα, είναι το πλάσμα που αγαπά περισσότερο και για το οποίο είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα.

Η μητέρα δε ζητά τίποτα ως αντάλλαγμα για όλα όσα έχει προσφέρει τόσα χρόνια, για όλα όσα έχει στερηθεί για να μας μεγαλώσει. Το μόνο που επιθυμεί κάθε μητέρα για το παιδί της είναι η ευτυχία. Η μητέρα είναι ίσως το μοναδικό πρόσωπο στη ζωή μας που δίνει συναισθήματα, δίνει χρόνο, δίνει ενέργεια και δεν περιμένει να πάρει πίσω τίποτα.

Εμείς τί κάνουμε για αυτή τη γυναίκα; Αναγνωρίζουμε όλα όσα έχει κάνει για εμάς από τη στιγμή που γεννηθήκαμε; Θεωρούμε δεδομένη την αγάπη της, αλλά εμείς της δείχνουμε τη δική μας; Μήπως θα ήταν καλό να της λέμε συχνότερα πόσο πολύ την αγαπάμε και πόσο μας έχει στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια; Έχουμε αναλογιστεί ποτέ πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν η μητέρα μας ήταν διαφορετική και πόσο διαφορετικοί θα ήμασταν εμείς οι ίδιοι;  

Μητέρα είναι εκείνη που θεωρεί ότι όλα τα κάνει λάθος και αμφιβάλλει διαρκώς, τη στιγμή που δίνει το 100% των δυνατοτήτων της. Που ζει με τις αγωνίες, τους φόβους, το άγχος που ενέχει ο μητρικός ρόλος, χωρίς ποτέ να αποκαλύπτει αυτά τα συναισθήματα. Είναι η γυναίκα που το πρόσωπό της φωτίζεται κάθε φορά που μας κοιτάζει. Είναι εκείνη που όταν όλοι οι άλλοι θα έχουν φύγει, θα μείνει κοντά μας με τις φτερούγες της ανοικτές.

Μια τέτοια μαμά έχω και εγώ και είμαι τυχερή που την έχω. Γιατί χάρις εκείνη είμαι σήμερα αυτή που είμαι. Σε ευχαριστώ μαμά.   

Μαρία Βράιλα

Ψυχολόγος

Εκείνος που του λείπεις, θα προσπαθήσει να σε ξαναέχει στη ζωή του, αναγνωρίζοντας το κενό που προκαλεί η απουσία σου.

Όταν περισσεύεις, κανείς δε θα ασχοληθεί με την παρουσία σου. 

Ούτε με την απουσία σου...

ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΡΙΣΚΩ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ;

Οι περισσότερες γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή τους εξέφρασαν το συγκεκριμένο ερώτημα. Ένα ερώτημα συνοδευμένο από χιλιάδες άλλες απορίες όπως: “Γιατί επιλέγω πάντα λάθος συντρόφους;”, “Πότε επιτέλους θα βρεθεί ο κατάλληλος;”, “Είναι δικό μου λάθος;”...

Τα αίτια πολλά... Ακούμε συχνά φίλες μας να δίνουν εξηγήσεις όπως “Τους μαγνητίζω”, “Όποιος είναι ο πιο λάθος σε μια παρέα με αυτόν θα ταιριάξω”. Σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσουμε ότι η επιλογή μιας γυναίκας συντρόφων που δεν την πληρούν συναισθηματικά ή σεξουαλικά, δεν είναι απλώς θέμα “μαγνητισμού” διότι με αυτόν τον τρόπο διαγράφεται η υποκειμενική βούληση και η ευθύνη που φέρουμε για τις επιλογές μας.

Οι άνθρωποι κάνουμε κάποιες επιλογές, οι οποίες δε γίνονται πάντα με συνειδητό τρόπο. Υπάρχει και αυτός ο “σκοτεινός” τόπος στον ψυχισμό του ατόμου που είναι το ασυνείδητο, το “id” όπως το ονόμαζε ο Sigmund Freud. Στο ασυνείδητο εδράζουν οι ενορμήσεις, οι επιθυμίες, τα ένστικτα. Μία από αυτές τις ενορμήσεις είναι και ο έρωτας, η επιλογή συντρόφου. Όσο λοιπόν και αν η λογική μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, η επιθυμία την επισκιάζει, οδηγώντας το άτομο σε επιλογές που στη συνέχεια, όταν παρέλθει ο έρωτας, διαπιστώνει ότι ήταν λανθασμένες.

Συνεπώς η επιλογή συντρόφου δε γίνεται με απόλυτα συνειδητό τρόπο, για αυτό το λόγο βλέπουμε γυναίκες (όλες έχουμε τέτοια παραδείγματα στον περίγυρό μας) να επιλέγουν ξανά και ξανά συντρόφους που δεν τις ικανοποιούν, που δεν τους συμπεριφέρονται όπως θα αναμενόταν να τους φέρεται ένας κατάλληλος σύντροφος, που τις πληγώνουν, που καταπατούν τα συναισθήματά τους και εκείνες παραμένουν εκεί, διερωτώμενες τί συμβαίνει. Ώσπου, έρχεται η τελευταία πράξη του έργου, που καταρρακωμένες συναισθηματικά και ψυχικά, λένε: “Δε θα επαναλάβω ξανά το ίδιο λάθος. Πλέον πήρα το μάθημά μου”. Μόνο που στη συνέχεια, έρχεται η επόμενη σχέση που είναι ίδια με την προηγούμενη και την προ-προηγούμενη.

Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου η γυναίκα επαναλαμβάνει ξανά και ξανά το ίδιο λάθος, κάνει την ίδια επιλογή, ένα άντρα που συναισθηματικά δεν επενδύει στη σχέση τους, που τη «βολεύει» στο πρόγραμμά του, που δεν της προσφέρει την αγάπη, την ασφάλεια, την τρυφερότητα που καθεμία αναζητά σε μια συντροφική σχέση. Έτσι, οι σύντροφοι αλλάζουν, τα πρόσωπα διαφέρουν, αλλά επί πραγματικού τίποτα δεν αλλάζει…

Πολλές γυναίκες θεωρούν ότι δεν είναι αρκετά ικανές να προσεγγίσουν ένα άντρα που θα τις κάνει πραγματικά ευτυχισμένες, που θα τις κάνει να νιώθουν «τη μία και μοναδική». Όταν ένας άνθρωπος δεν αναγνωρίζει τα θετικά στοιχεία που φέρει σαν άτομο και σαν προσωπικότητα, είναι απόλυτα λογικό να μην περιμένει και από τον άλλον να τα αναγνωρίσει. Συνεπώς, μία γυναίκα που θεωρεί τον εαυτό της «άσχημη», «χαζή» και αντιμετωπίζει την εξωτερική της εμφάνιση ή το χαρακτήρα της με ανασφάλεια, θα αρκεστεί σε κάποιον που θα συνδεθεί απλά μαζί της, χωρίς να έχει περισσότερες απαιτήσεις.

Άλλες γυναίκες, έχοντας ως πρότυπο τη σχέση των γονέων τους στην οποία πιθανώς απουσίαζε η στοργή και το ερωτικό συναίσθημα, θεωρούν ότι αυτό είναι το «σωστό» πρότυπο σχέσης και αναζητούν ένα σύντροφο με τον οποίο θα δομήσουν μία παρόμοια σχέση. Όπως ξέρετε, η σχέση που αναπτύσσουν οι γονείς με το παιδί είναι ουσιώδης σημασίας για αυτό, διότι θα αποτελέσει το πρότυπο των διαπροσωπικών σχέσεων που θα δημιουργήσει αργότερα ως ενήλικας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές γυναίκες οι γονείς των οποίων ήταν συναισθηματικά απόμακροι, στη μετέπειτα ζωή τους αναζητούν συντρόφους που δεν ενδιαφέρονται για την κάλυψη των συναισθηματικών τους αναγκών. Θυμηθείτε το ρητό που λέει ότι η γυναίκα θα αναζητήσει – ασυνείδητα πάντα- ένα άντρα που θα μοιάζει στον πατέρα της. Φυσικά, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, δηλαδή οι γυναίκες που βίωναν τη σχέση με τον πατέρα τους αποστερημένη από συναισθήματα, αλλά βρήκαν ένα σύντροφο που τις ικανοποιούσε ή το ακριβώς αντίθετο.

Η αναζήτηση του κατάλληλου συντρόφου είναι μία μακροχρόνια και δύσκολη αναζήτηση. Πολλές γυναίκες καταφέρνουν να βρουν το «άλλο τους μισό» μετά από τη σύναψη αρκετών σχέσεων. Άλλες συναντούν τον ιδανικό για αυτές άντρα στο πρόσωπο της πρώτης, δεύτερης σχέσης, άλλες δεν τον βρίσκουν ποτέ. Στην περίπτωση που μία γυναίκα συνάπτει επί μακρό χρονικό διάστημα σχέσεις εντός των οποίων νιώθει μόνη και ανικανοποίητη, είναι καλό να αναλογιστεί τι ζητά η ίδια από ένα σύντροφο, καθώς και τους λόγους που συναναστρέφεται με συντρόφους που δεν την πληρούν.

Τέλος, ας παραδεχτούμε ότι πολλές φορές και εμείς οι ίδιες δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Μιλάμε για τον «κατάλληλο άντρα», παραπονούμενες ότι πάντα γνωρίζουμε τους λάθος ανθρώπους, χωρίς όμως να μπορούμε να προσδιορίσουμε ποιος είναι ο κατάλληλος. Είναι εκείνος που θα μου προσφέρει αγάπη άνευ αποδοχών; Είναι εκείνος που θα με πάρει αγκαλιά μετά από μια κουραστική ημέρα στη δουλειά; Που θα μου κάνει εκπλήξεις; Που δε θα με οδηγήσει στην πλήξη; Που θα είναι ψηλός και μελαχρινός; Εκείνος που θα είναι αρρενωπός και γοητευτικός; Που θα είναι μορφωμένος; Που θα του αρέσει ο κινηματογράφος και τα ταξίδια; Που θα έχει χιούμορ; Ή εκείνος που θα είναι περιπετειώδης και θα μου δείξει ένα νέο κόσμο εμπειριών;

Αναλογιζόμενες τη ζωή μας, κάποια στιγμή μπορεί να μας προσέγγισε ένας άνδρας έτοιμος να μας προσφέρει τα πάντα και εμείς να τον απορρίψαμε, για να παραπονεθούμε αργότερα ότι δε βρίσκουμε τον κατάλληλο. Αν δεν ξέρουμε εμείς τι επιθυμούμε, πως είναι δυνατόν να περιμένουμε από ένα άγνωστο να γνωρίζει και να εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες μας;

Θα συνοψίσω με τη φράση του Sigmund Freud: «Η μεγαλύτερη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που κι εγώ δεν έχω κατορθώσει να απαντήσω μετά από τριάντα χρόνια έρευνας, είναι: Τι θέλει μια γυναίκα;».

Μαρία Βράιλα

Ψυχολόγος

Ο άνθρωπος που πιστεύει πραγματικά στις ικανότητες του, δε χρειάζεται να κάνει θόρυβο για να τραβήξει τα βλέμματα πάνω του.
Κερδίζει την προσοχή με τα επιτεύγματα του.

Τα ανοικτά παράθυρα στο παρελθόν, 
κρατούν κλειστές τις πόρτες στο μέλλον...

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΎΠΝΟ- ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

                           

Οι δυσκολίες στον ύπνο δεν εμφανίζονται μόνο στον ενήλικο πληθυσμό, αλλά και στα παιδιά. Οι δυσκολίες αυτές αφορούν την έναρξη ή τη διατήρηση του ύπνου. Αντίθετα με τους ενήλικες και τους εφήβους, τα παιδιά παραπονούνται λιγότερο για προβλήματα ύπνου. Οι διαταραχές του ύπνου μπορεί να αποτελούν ένα μεταβατικό στάδιο της ανάπτυξης τους παιδιού ή να είναι αποτέλεσμα των ερεθισμάτων από το περιβάλλον.

Συχνά τα προβλήματα ύπνου στα παιδιά και στα νήπια είναι κυρίως πρόβλημα διευθέτησης των συνηθειών κατάκλισης εξαιτίας ακατάλληλης γονεϊκής φροντίδας, παρά του ίδιου του ύπνου.

Προβλήματα στον ύπνο των παιδιών εμφανίζονται συχνότερα στα τέσσερα πρώτα χρόνια της ζωής τους και σχετίζονται με την έναρξη και τη διατήρηση του ύπνου. Το παιδί δυσκολεύεται ή αρνείται να αποκοιμηθεί, παρουσιάζοντας έντονη άρνηση να ξαπλώσει στο κρεβάτι του, τρέχοντας στα υπόλοιπα δωμάτια του σπιτιού, ξαπλώνοντας στον καναπέ, στο πάτωμα ή στο κρεβάτι των γονιών του. Επίσης, το παιδί μπορεί να ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας ή τις πρώτες πρωινές ώρες και να αδυνατεί να αποκοιμηθεί, με αποτέλεσμα να μην έχει ξεκουραστεί αρκετά και να παρουσιάζει ημερήσια υπνηλία.

Ορισμένες φορές το παιδί ξυπνά φοβισμένο μία ή και περισσότερες φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας, για διάφορους λόγους, όπως ο φόβος από κάποιο όνειρο, ο τρόμος από κάποιο θόρυβο, η αίσθηση πείνας ή δίψας. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας εμφανίζουν τους γνωστούς παιδικούς εφιάλτες, η έναρξη των οποίων τοποθετείται στην ηλικία των 2 ετών και κορυφώνονται στην ηλικία των 3-4 ετών. Οι νυχτερινοί εφιάλτες οφείλονται στην αδυναμία των παιδιών αυτής της ηλικίας να διαχωρίσουν το πραγματικό από το φανταστικό, ενώ συνδέονται με τα βιώματα της καθημερινής τους ζωής.

Ένα συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γονείς είναι η δυσκολία του παιδιού να κοιμηθεί μόνο του ή η αφύπνιση του κατά τη διάρκεια της νύχτας είτε αναζητώντας τη μητέρα του είτε καταφεύγοντας στο συζυγικό κρεβάτι.

Πολλές φορές οι γονείς με ρωτούν αν είναι σωστό το παιδί να κοιμάται μαζί με τον ένα του γονέα στο παιδικό δωμάτιο - συνηθέστερα τη μητέρα- ή να κοιμάται στο κρεβάτι των γονέων του. Η απάντηση, όπως γνωρίζετε, είναι αρνητική. Τόσο για τη φυσιολογική συναισθηματική όσο και ψυχοκοινωνική ωρίμανση του παιδιού, συστήνεται να κοιμάται μόνο του στο παιδικό δωμάτιο. 

Φυσικά δεν αναφέρομαι στις μεμονωμένες περιπτώσεις που το παιδί είναι άρρωστο, οπότε για ευνόητους λόγους κοιμάται ο ένας γονέας μαζί του. Θυμηθείτε ότι αν το παιδί συνηθίσει να κοιμάται μαζί σας, είναι δύσκολο να τροποποιήσει τη συνήθειά του και απαιτείται μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους σας για τη διακοπή της.

Οι δυσκολίες στον ύπνο μπορεί να οφείλονται σε κάποιο φόβο που έχει το παιδί, για παράδειγμα ο φόβος για το σκοτάδι, ο οποίος ψυχαναλυτικά ερμηνεύεται ως φόβος για τον αποχωρισμό από τη μήτρα, δηλαδή από το πρόσωπο φροντίδας, τη μητέρα.

Σε άλλες περιπτώσεις το παιδί πιθανώς να δυσκολεύεται να κοιμηθεί λόγω κάποιας λανθασμένης πρακτικής, για παράδειγμα να μην έχει εδραιωθεί ένα σταθερό ωράριο ύπνου ή να καταναλώνει μεγάλη ποσότητα τροφής πριν ξαπλώσει.

Ο διαταραγμένος ύπνος μπορεί να είναι το πρόδρομο σύμπτωμα αρκετών σωματικών και ψυχικών παθήσεων. Για παράδειγμα, η αϋπνία είναι συχνά δευτερογενής σε σχέση με κάποια άλλη σωματική ή ψυχική διαταραχή του ατόμου.

Συμβουλές προς τους γονείς

· Για να ρυθμιστεί το «βιολογικό ρολόι» του βρέφους-παιδιού είναι απαραίτητο να γνωρίζει πότε είναι μέρα και πότε νύχτα. Όταν κοιμάται το βρέφος κατά τη διάρκεια της ημέρας, μην κλείνετε το παράθυρο για συσκότιση.

· Τηρείτε ένα σταθερό καθημερινό πρόγραμμα για τη διαδικασία του ύπνου (π.χ. μπάνιο, πιτζάμες, πλύσιμο δοντιών, παραμύθι, φιλί, αποχώρηση από το παιδικό δωμάτιο).

· Τηρείτε ένα σταθερό ωράριο ύπνου που να διατηρείται ακόμη και το Σαββατοκύριακο.

· Το παιδί να αποφεύγει να κοιμάται κατά τη διάρκεια της ημέρας.

· Να αποφεύγει να μένει για μεγάλο διάστημα ξύπνιο στο κρεβάτι.

· Πριν κοιμηθεί, να αποφεύγει την τηλεόραση ή τον υπολογιστή, καθώς η γρήγορη εναλλαγή εικόνων εντείνει τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος, δυσκολεύοντας τη χαλάρωση. Εναλλακτικά, προτιμήστε την ανάγνωση ενός παραμυθιού πριν την κατάκλιση.

· Το παιδί να μάθει να κοιμάται μόνο του. Μείνετε σταθεροί σε αυτή τη θέση και ακολουθήστε κοινή γραμμή με το/τη σύζυγο. Αναπτύξτε επιχειρήματα για ποιους λόγους το κάθε μέλος της οικογένειας έχει το δικό του κρεβάτι.

· Αν το παιδί δυσκολεύεται να κοιμηθεί, αποφύγετε να κοιμάστε μαζί του. Προτιμήστε να κάθεστε σε μια καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι του, λίγη ώρα μέχρι να κοιμηθεί.

· Το παιδί να μάθει να αποκοιμιέται μόνο του. Έτσι, αν ξυπνήσει το βράδυ θα μπορέσει πιο εύκολα να αποκοιμηθεί χωρίς την καθησυχαστική παρέμβαση του γονέα.

· Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας να αποκοιμηθεί το παιδί ενδέχεται να σηκώνεται από το κρεβάτι. Σε αυτήν την περίπτωση, προτείνεται να είστε αρχικά στο παιδικό δωμάτιο και να το πιάνετε από το χέρι για να επιστρέψει στο κρεβάτι χωρίς εντάσεις.

· Αν το παιδί ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας, ζητώντας να πάτε κοντά του ή κλαίει, αφού βεβαιωθείτε ότι δεν είναι άρρωστο ή δεν έχει «βραχεί», καθησυχάστε το με ήρεμο τόνο. Για παράδειγμα πείτε του: «Κοιμήσου αγάπη μου, είναι νύχτα ακόμη».

· Τροποποιήστε τη διατροφή του. Πολλοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι απολαμβάνουν έναν ήρεμο ύπνο όταν αποφεύγουν την κατανάλωση ορισμένων τροφών, λίγες ώρες πριν την κατάκλιση.

· Προσέξτε τι βλέπει το παιδί στην τηλεόραση και στο ίντερνετ. Οι εικόνες που βλέπει μπορεί να αποτελέσουν πηγή νυχτερινών εφιαλτών.

· Αγκαλιάστε και καθησυχάστε το παιδί σας μετά από έναν εφιάλτη. Μην το πάρετε στο κρεβάτι σας.

· Αν οι εφιάλτες οφείλονται σε κάποια συγκεκριμένα φάρμακα, συμβουλευτείτε τον γιατρό, προκειμένου να τροποποιηθεί η δόση ή η αγωγή, οπότε να ελαχιστοποιηθεί η συγκεκριμένη παρενέργεια. 

· Διαβεβαιωθείτε ότι υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες στο παιδικό δωμάτιο (θερμοκρασία, ησυχία, στο κρεβάτι να υπάρχει μόνο ένα ακίνδυνο αρκουδάκι που να έχει συνδεθεί με τον ύπνο).

· Εάν οι δυσκολίες ύπνου εμμένουν στο χρόνο, συστήνεται ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση, ώστε να διερευνηθούν τα ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα με τα οποία σχετίζονται.

Μαρία Βράιλα

Ψυχολόγος